اسکن‌های مغزی، یک «نقطه‌ی اوج» شگفت‌انگیز رو دقایقی قبل از به خواب رفتن ما فاش می‌کنند!

یک مطالعه‌ی جدید نشون می‌ده که ما واقعاً «به خواب می‌افتیم». مغز، به جای اینکه به آرامی توی خواب فرو بره، بعد از عبور از یک نقطه‌ی اوج، به سرعت به خواب منتقل می‌شه.

محققان کالج سلطنتی لندن (ICL) و دانشگاه ساری توی بریتانیا با استفاده از اسکن‌های مغزی گرفته شده از هزاران داوطلب، یک تغییر ناگهانی شگفت‌انگیز رو توی فعالیت الکتریکی حدود ۴.۵ دقیقه قبل از شروع خواب کشف کردن.

نیر گروسمن، متخصص علوم اعصاب ICL، می‌گه: «ما کشف کردیم که به خواب رفتن یک انشعاب (bifurcation) هست، نه یک فرآیند تدریجی، با یک نقطه‌ی اوج واضح که می‌تونه به صورت لحظه‌ای پیش‌بینی بشه.»

«توانایی ردیابی اینکه مغزهای افراد چطور به خواب می‌رن، پیامدهای عمیقی برای درک ما از فرآیند خواب و برای توسعه‌ی درمان‌های جدید برای افرادی داره که با به خواب رفتن مشکل دارن.»

مدل این تیم ۴۷ ویژگی از فعالیت مغزی رو که توسط الکتروانسفالوگرام (EEG) ثبت شده بود، به یک فضای ریاضی انتزاعی تبدیل کرد. این به اون‌ها اجازه داد تا تغییرات توی مغز رو بین زمان خواب و زمان به خواب رفتن ثبت کنن، که وقتی به عنوان یک مسیر نقشه‌برداری می‌شه، شبیه به یک توپ هست که در امتداد یک شیب تند شونده به سمت سقوط غلت می‌زنه.

با استفاده از این مدل، فقط یک شب ثبت فعالیت مغزی یک فرد کافی بود تا زمان به خواب رفتن اون توی شب‌های بعدی رو با دقت ۹۵ درصد و حاشیه‌ی خطای نقطه‌ی اوج، حدود ۴۹ ثانیه، پیش‌بینی کنه.

گروسمن به روزنامه‌نگار گریس وید توی New Scientist گفت: «ما حالا می‌تونیم یک فرد رو بگیریم، فعالیت مغز اون رو اندازه‌گیری کنیم، و توی هر ثانیه بگیم که چقدر از به خواب رفتن فاصله داره، با دقتی که قبلاً ممکن نبود.»

این یک بینش جدید بنیادی توی چیزیه که بیشتر ما اون رو بدیهی می‌دونیم. اما فراتر از درک بهتر اینکه خواب سالم چطور به نظر می‌رسه، این دانش جدید می‌تونه به متخصصان توی تشخیص و درمان اختلالات خواب مثل بی‌خوابی و خواب‌آلودگی بیش از حد روزانه کمک کنه، و حتی فناوری‌ای رو برای هشدار به رانندگان در صورت خواب‌آلودگی توسعه بده.

همچنین می‌تونه به نظارت دقیق‌تر بیهوشی و به عنوان یک نشانگر برای سلامت مغز هم کمک کنه.

لینک منبع